(0)

Selecteer Regio

“Dankzij de enquête hebben we het werk wat werkbaarder kunnen maken”

Giacomo, vrachtwagenchauffeur en delegee bij Geertrans Hellings. Een interview: Mijn naam is Giacomo Lobue. Ik heb een keukenopleiding gevolgd en een aantal jaren als kok in restaurants gewerkt. Altijd maar ’s avonds in de weekends werken woog echter zwaar, en ik voelde mij ook tussen vier ...


muren opgesloten. Ik werkte een tijdje als productiemedewerker bij verschillende bedrijven, maar dat was het ook niet. Daarom heb ik me via VDAB omgeschoold tot vrachtwagenchauffeur, en het bedrijf Geertrans is me daar komen halen.

In 2010 ben ik bij Geertrans als vrachtwagenbestuurder begonnen. Ondertussen heeft het bedrijf het transportbedrijf Hellings overgenomen, en heet het bedrijf Geertrans Hellings. Het bedrijf ligt in Hechtel-Eksel in Limburg, en telt iets meer dan 200 werknemers. Ik doe er binnenlands vervoer, en soms ook uitzonderlijk vervoer.

Als arbeider heb ik ook te vaak onrecht gezien, en daar wilde ik iets aan doen. Daarom ben ik bij de vakbond gegaan. Al bij de verkiezingen in 2012 heb ik me kandidaat gesteld. Ik werkte er nog maar 2 jaar, maar werd al onmiddellijk verkozen als effectieve in de Ondernemingsraad en plaatsvervanger in het CPBW.

“Lange uren en veel files, maar het gevoel van vrijheid maakt veel goed”


Als vrachtwagenchauffeur doe je lange werkdagen. Chauffeurs zoals ik, die binnenlands vervoer doen, kloppen gemiddelde werkdagen van 12 tot 15 uur. De chauffeurs die buitenlands vervoer doen vertrekken op maandagochtend om pas op vrijdagavond terug te zijn. De vele files in België zijn belastend, en de regelgeving voor vrachtwagenchauffeurs is streng. En vrachtwagenchauffeurs komen vaak op een eenzijdig negatieve manier in de belangstelling, terwijl wat we doen belangrijk is voor onze economie.

Daar staat echter toch wel een zeker gevoel van vrijheid tegenover. Als chauffeurs hebben we geen werkgever of ploegbaas die ons constant op de vingers kijkt. Daarnaast ben ik ook blij dat ik geen nacht- en weekendwerk meer moet doen.




“Met de enquête rond werkbaar werk bevraagden we de collega’s voor de eerste keer rechtstreeks”


Vanaf het begin heb ik er naar gestreefd om met de andere vakbonden samen te werken. Vroeger was er veel discussie tussen de vakbonden, maar dat werkte niet en er veranderde weinig. Nu werken we samen en houden we gemeenschappelijke voorvergaderingen. Als secretaris van de Ondernemingsraad maak ik niet alleen het verslag, maar volg ik ook de taakverdeling op, en verzamel ik agendapunten naar de volgende vergadering.

We hebben samen met de delegees van ACV en ACLVB beslist om een enquête over werkbaar werk voor te stellen aan de werkgever. Die enquête had Alex Nijs, de diversiteits-consulent, mij voorgesteld. Hij hoorde van mij dat we de vinger niet op de wonde van werkbaarheid gelegd kregen. Deze enquête helpt daarbij. Ze zorgt er namelijk voor dat je goed zicht krijgt op wat en waar het probleem is. Het probleem kan namelijk fysiek of psychosociaal zijn, of over veiligheid of gezondheid gaan. Het probleem kan zich ook op een bepaalde afdeling stellen, of in bepaalde categorieën van werknemers, of zelfs algemeen.

Op de Ondernemingsraad heb ik deze enquête voorgesteld namens alle vakbonden. De werkgever hebben we vrij snel kunnen overtuigen, mede gezien alle vakbonden er achter stonden. Werkbaar werk voor de werknemers zorgt ook voor meer gezonde en gemotiveerde werknemers, en dat is ook beter voor de werkgever. De werkgever heeft nog enkele vragen toegevoegd die voor ons ook interessant waren.

Deze enquête verspreiden bij de werknemers was een stevige opgave. Als werknemers bij Geertrans Hellings zien we elkaar nauwelijks, want chauffeurs zijn bijna altijd onderweg. We hebben van de werkgever alle faciliteiten verkregen om deze enquête te verspreiden. Dit gebeurde via de loonbrieven en via ons intern communicatiesysteem.

Het was de eerste keer dat zo’n enquête gebeurde bij ons. We zijn dan ook heel blij dat we er in geslaagd zijn om iets meer dan vijftig werknemers de enquête te laten invullen. Dat is meer dan een vijfde van alle werknemers, en van alle binnenland-chauffeurs was dat meer dan een derde.


“De meeste chauffeurs zijn blij met de variatie en vrijheid in hun job, maar vroegen beter materiaal, meer opleiding en iets te doen aan de hoge werkdruk”


Alex heeft ons heel goed geholpen bij het verwerken van die enquête. We zijn hem daar dankbaar voor, want we hadden daarbij wel hulp nodig.

Uit de resultaten bleek dat meer dan 90 % van degenen die de enquête invulden positief waren over hun job. Dat verraste me niet echt: de meeste werknemers doen hun job graag en krijg je ook mee als je naar hen luistert en iets doet met hun opmerkingen.

De functie zelf werd het meest positief beoordeeld. Vrachtwagen-bestuurder is vaak een eenzaam beroep met veel werkuren en veel files. Toch zijn voor de meeste chauffeurs de voordelen belangrijker: de variatie in de job, en de vrijheid van de functie.

De laagste scores waren voor opleiding en werkdruk. De werknemers vinden dat er meer uitleg en meer opleidingen moeten zijn over het bedienen van het materiaal, en vragen om betrokken te worden bij de aankoop van nieuw materiaal. De werknemers wijzen ook op werkdruk als probleem, en vragen daarom meer overleg over de werkorganisatie. Een beter onderhoud en een regelmatiger vernieuwing van de vrachtwagens kan daar ook bij helpen.


“Er is effectief heel wat ten goede veranderd na de enquête”


Na de enquête was het tijd om er iets mee te doen. We stelden op de Ondernemingsraad de resultaten van de enquête voor aan de werkgever. En die was bereid mee te werken aan oplossingen voor de problemen die de werknemers aangaven in de enquête.

Zo zijn de planningsmedewerkers in één dienst samengebracht. Dat zorgt er voor dat zij beter met elkaar overleggen, en de planning beter verloopt. Er is ook een jaarlijks overleg-moment ingevoerd voor iedereen: op de “spek met eieren”dag komen planners én chauffeurs samen en bespreken het werk in levende lijve.

Er is ook geïnvesteerd in nieuw materiaal. Er werden trekkers geleasd, en twintig opleggers volledig gestript en terug op orde gezet.

Bij de sociale verkiezingen werden we als delegees van het ABVV beloond voor onze trekkersrol. Wij wonnen de enige zetel van het ACLVB, en werden zo de grootste vakbond met één zetel meer dan ACV.

Ook in de enquête waren de werknemers heel positief over de delegees. Veel collega’s kwamen me zeggen dat wij dat goed gedaan hadden, zelfs sommigen die de enquête niet ingevuld hadden omdat ze er vooraf niet in geloofden. En dat geeft me voldoening.

Interview door Frédéric Fiore en Alex Nijs op 16/03/2017


Terug Top